eSIM, pocket wi-fi czy miejscowa karta SIM: trzy sposoby na dane za granicą

Zanim pojawiły się eSIM-y, kto nie chciał płacić za roaming, miał dwie drogi: kupić kartę na miejscu albo wypożyczyć przenośny router. Obie nadal istnieją i obie nadal mają swój moment, więc warto wiedzieć który.

Pocket wi-fi, czyli przenośny router

To urządzenie wielkości portfela, w którym siedzi miejscowa karta i które rozdaje wi-fi. Wypożycza się je przed wyjazdem albo na lotnisku po przylocie i oddaje po powrocie.

Zaleta jest prawdziwa: łączy kilka urządzeń naraz z jedną taryfą, więc dla czteroosobowej rodziny albo grupy, która trzyma się razem, wychodzi dobrze, i nie rusza niczyjego telefonu.

Wada też: to kolejne urządzenie do ładowania każdego wieczoru, do oddania w terminie, do niezgubienia i do niezostawienia w hotelu w dniu, w którym grupa się rozdziela, bo wtedy połowa zostaje bez danych. A jeśli padnie mu bateria w środku popołudnia, wszyscy naraz zostają bez internetu.

Miejscowa karta SIM

Kupuje się ją na miejscu, przy stanowisku na lotnisku albo w sklepie, i daje to, co daje każda linia w tym kraju: dane, zwykle miejscowy numer i tamtejsze stawki, które w wielu krajach są niskie.

Uciążliwości są urzędowe. W jednych krajach kupuje się ją w pięć minut, a w innych żądają paszportu i rejestracji, a są miejsca, gdzie oferty dla turystów żyją przy konkretnych stanowiskach z własnymi godzinami. Poza tym trzeba wyjąć własną kartę z telefonu, a ta karta ląduje w kieszeni albo w etui na paszport częściej, niż ludzie przyznają.

eSIM

Kupuje się go z domu, instaluje na wi-fi przed wyjazdem i żyje obok twojej zwykłej linii, która zostaje w telefonie i odbiera połączenia i wiadomości.

Jego słabym punktem jest to, że wymaga zgodnego telefonu bez blokady operatora i że profil żyje w tym telefonie: jeśli telefon padnie w połowie podróży, sam nie przejdzie na zapasowy.

Trzy sposoby w tabeli

Kto wygrywa w każdym przypadku

• Krótka podróż w pojedynkę albo we dwoje: eSIM, dla wygody i dlatego, że przylatujesz już połączony.
• Duża rodzina, która trzyma się razem, i dzieci z tabletami: router może się opłacić, przy założeniu, że ładuje się go co wieczór.
• Kilkumiesięczny pobyt w jednym kraju: miejscowa SIM, bo stawki dla mieszkańców to inny świat, a miejscowy numer prędzej czy później się przyda.
• Kierunek ze skomplikowanymi formalnościami dla turystów: eSIM, bo to właśnie tam widać to najbardziej.
• Stary albo zablokowany przez operatora telefon: miejscowa SIM albo router, bo eSIM-a nie da się zainstalować.

I wi-fi w hotelu, które nie jest czwartą opcją

Zależeć od wi-fi działa w hotelu i zawodzi we wszystkim innym: przy taksówce, na targu, na dworcu, w chwili szukania adresu z walizką przy sobie. Jako jedyny plan to ten, przy którym cierpi się najbardziej.

Dlaczego otwarte sieci wymagają dodatkowej ostrożności, jest w darmowe wi-fi na lotnisku i dlaczego nie warto na nim polegać.